آرتمیز : نخسیتن و تنها زن دریاسالار جهان تا به امروز . او به سال ۴٨٠ پیش از میلاد به مقام دریاسالاری ارتش شاهنشاهی خشیارشا رسید و در نبرد ایران و یونان ارتش شاهنشاهی ایران را از مرزهای دریایی هدایت می کرد . تاریخ نویسان یونان او را در زیبایی – برجستگی و متانت سرآمد همه زنان آن روزگار نامیده اند.آرتمیس نیز درست میباشد.

یوتاب : سردار زن ایرانی که خواهر آریوبرزن سردار نامدار ارتش شاهنشاهی داریوش سوم بوده است. وی درنبرد با اسکندر گجستک همراه آریوبرزن فرماندهی بخشی از ارتش را بر عهده داشته است او در کوههای بختیاری راه را بر اسکندر بست . ولی یک ایرانی راه را به اسکندر نشان داد و او از مسیر دیگری به ایران هجوم آورد . از او به عنوان شاه آتروپاتان ( آذربایجان ) در سالهای ٢٠ قبل از میلاد تا ٢٠ پس از میلاد نیز یادشده است . با اینهمه هم آریوبرزن و هم یوتاب در راه وطن کشته شدند و نامی جاوید از خود برجای گذاشتند.

اقتصاددانان نيز مانند ساير اقشار جامعه چند ساعت از اوقات روزانه خود را صرف نوشتن براي هيچ و پوچ مي كنند. شايد اين كار آنها مايه تعجب همگان باشد، چرا كه همه از اين قشر جامعه انتظار دارند تا از قدرت فكري خود براي افزايش بهره وري و سودآوري فعاليت هاي اقتصادي استفاده نمايند.
البته ناگفته پيداست كه نوشته ها و يادداشت هاي آنها در وبلاگ هاي اينترنتي، هواداران زيادي دارد و روزانه هزاران نفر از مردم عادي و حتي از اشخاص متنفذ جامعه نظير كارشناسان مؤسسات مالي و اعتباري بين المللي مانند بانك جهاني، صندوق بين المللي پول و فدرال رزرو آمريكا براي آگاهي يافتن از نقطه نظرات ناگفته آنها، به وبلاگ هاي اختصاصي اقتصاددانان و صاحبنظران اقتصادي سر زده و آنها را مرور مي كنند. جالب است بدانيد كه يكي از وبلاگ نويسان فعال اقتصادي دكتر بِرَد ديلا نگ، استاد دانشگاه بركلي كاليفرنيا مي باشد كه به طور مرتب و روزانه به دو صورت صوتي و تصويري مباحث مختلفي از علم اقتصاد و حتي مباحث متفرقه را در وبلاگ اختصاصي خود به آدرس اينترنتي delong.typepad.com براي علاقهمندان مطرح مي كند. به راستي، چه ضرورتي باعث شده تا صاحبنظري همچون ديلا نگ دست به چنين اقدامي بزند؟
خود آقاي ديلا نگ در پاسخ به اين سؤال و از طريق پست الكترونيكي گفته است كه وبلاگ مكاني براي تضارب آزاد آراء انديشمندان سراسر جهان مي باشد. هرچند اين كار هزينه هايي را به اقتصاددانان برجسته تحميل مي كند، زيرا زمان صرف شده براي تايپ نقطه نظرات در وبلاگ ها مي تواند به نوشتن و گردآوري اطلاعات مستند و همچنين دريافت حق مشاوره براي اقتصاددانان اختصاص يابد. گفتني است، ديلا نگ روزي 90 دقيقه را صرف وبلاگ نويسي مي كند. تنها درآمدي كه وي از اين محل دريافت مي كند، به سفارشات تبليغاتي مربوط مي شود كه وي آن را نيز صرف تأمين هزينه هاي سرور خانگي خود مي نمايد. البته ديلا نگ در اين مسير تنها نيست و گري بيكر، برنده جايزه نوبل اقتصاد، و ريچارد پاسنر، حقوقدان و قاضي دادگاه فدرال آمريكا نيز يك وبلاگ مشترك را در سال 2004 پايه ريزي كرده اند. اين دو همكار كه هر دو در دانشگاه شيكاگو تدريس مي كنند، معتقدند وبلاگ اختصاصي آنها به آدرس اينترنتي becker-posner-blog.com به گردآوري و مستندسازي فوري آراء و عقايد، يافته ها، تصاوير و اخبار وبلاگ نويسان كمك فراواني مي كند. گِرگ منكيو، استاد علوم اقتصادي دانشگاه هاروارد و رييس سابق هيأت مشاوران اقتصادي جرج بوش، ابتدا از وبلاگ اختصاصي خود به عنوان يك ابزار آموزشي استفاده مي كرد.وي از طريق وبلاگ اختصاصي خود به آدرس اينترنتي gregmankiw.blogspot.com نقطه نظراتش راجع به مقالات و ايده هاي جديد اقتصادي مطرح شده توسط سايرين را به صورت ايميل هاي گروهي به آدرس شاگردانش ارسال مي كرد. حال بعد از گذشت چند سال، وبلاگ آقاي منكيو به يك مرجع قابل اعتماد و معتبر پاسخگويي به پرسش هاي اقتصادي مبدل شده است و دانشجويان علوم مختلف اقتصادي و يا ساير علاقه مندان به طور مرتب و روزانه وبلاگ وي را مرور مي كنند.
برخي معتقدند با علاقه اي كه اساتيد دانشگاه هاي مختلف به وبلاگ نويسي پيدا كرده اند و در قبال اين كار نيز هيچ مزدي را دريافت نميكنند، مايه نگراني دانشگاه ها بيش از پيش فراهم شده است، چرا كه بيم آن مي رود با گسترش وبلاگ نويسي و تبديل آن به يك فرهنگ رايج در ميان انديشمندان و اساتيد دانشگاه ها، مراكز آموزش عالي ارزش واقعي خود را از دست داده و از چشم جامعه بيفتند.
از سوي ديگر، با وجودي كه هنوز هيچ شواهدي دال بر وجود رابطه ميان وبلاگ نويسي و كاهش بهره وري بخش چاپ و نشر يافت نشده است، اما بر اساس مطالعه جديدي كه توسط هان كيم و آداير مورس، از دانشگاه ميشيگان و لوييچي زينگالز، از دانشگاه شيكاگو صورت پذيرفته است، مشخص شده كه توانمندي شبكه جهاني اينترنت در توسعه و گسترش دانش به نسبت كلاس هاي درس دانشگاه ها، از حاشيه رقابتي و مزيت نسبي اين مراكز كه زماني به خاطر آن به خود مي باليدند، تا حد زيادي كاسته است. زماني بود كه دانشگاه ها از وجود اساتيد فوق ستاره سودهاي كلاني مي بردند و در مقابل، اساتيد نيز با كوچ كردن از دانشگاهي گمنام به يك دانشگاه معتبر مانند هاروارد، به شدت بر ارزش كاري خود مي افزودند. ولي امروزه جريان مافوق سريع اطلاعات و كمرنگ شدن اهميت موقعيت هاي جغرافيايي- كه وبلاگ ها در اين كمرنگ شدن نقش بيبديلي را ايفا كرده اند - به اساتيد و انديشمندان اين امكان را داده تا به راحتي و بدون هيچگونه مانعي به همكاران برجسته و صاحبنظر خود دسترسي پيدا نمايند.
البته ناگفته نماند كه همه اساتيد دانشگاه ها و اقتصاددانان كار وبلاگ نويسي را به صورت مجاني انجام نمي دهند، بلكه وبلاگ ها به يك منبع درآمد جديد براي آنها تبديل شده است. براي مثال، آنها از طريق وبلاگ هاي اختصاصي خود مي توانند مقالات و كتب تأليفي جديد خود را به معرض فروش بازديدكنندگان بگذارند كه اين تنها يكي از روش هاي درآمدزايي از اين طريق به شمار مي رود.